ਘੇਰੇ


 

ਬਿਆਸੀ ਤਰਾਸੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾਂ … ਮੇਰਾ ਪਿੰਡ ਆਨੰਦਪੁਰ ਸਾਬ ਤੋਂ ਪੰਜ ਕੁ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਲਹਿੰਦੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਆ…….. ਹੋਲੇ ਮੱਹਲੇ ਦੇ ਦਿਨੀ ,ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਦਿਨ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਬ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਾਂ…….ਪੁਲ ਬਣੇ ਨੀ ਸੀ ਜਦ ,ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਲਾਗਿਓਂ ਸਤਲੁਜ ਦੋਫਾੜ ਹੋਕੇ ਵਗਦਾ ਆ……ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਚ ਪਾਣੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫੜਕੇ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਣਾ …….ਦੂਜਾ ਬੇੜੀ ਚ … ਫੇਰ ਤੁਰਕੇ ਗੁਰੂ ਕੀ ਨਗਰੀ ਪੁੱਜਣਾ ,ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੇ ਲੰਗਰ ਛੱਕਣੇ ,ਰਾਤ ਦੀਵਾਨ ਚ ਸੌਂਕੇ ਕੱਢ ਲੈਣੀ , ਸਾਝਰੇ ਨਿਹੰਗਾਂ ਦੇ ਠੁੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਗ ਆਉਣੀ …….. ਸਵੇਰੇ ਸਰੋਵਰ ਚ ਨਾਹੀ ਧੋਈ ਕਰਕੇ ਲੰਗਰ ਛਕਣਾ , ਭੰਗ ਦੀਆਂ ਟਿੱਕੀਆਂ ਖਾਣੀਆਂ ਗਾੜ੍ਹੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ……… ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਗ ਤੋਂ ਸ਼ਰਦਾਈ ਪੀਕੇ ਬਾਜਿੱਆਂ ਵਾਂਗ ਤੁਰੇ ਫਿਰਨਾ ਸਾਰਾ ਦਿਨ …… ਬੜਾ ਮਜ਼ਾ ਕਰਦੇ ਸਾਂ , ਮੱਹਲੇ ਆਲੇ ਦਿਨ ਸਿਰ ਮੂੰਹ ਦਾ ਪਤਾ ਨੀ ਲੱਗਦਾ ਰੰਗਾ ਨਾਲ …..ਉਹ ਦਿਨ ਮੁੜਕੇ ਨੀ ਆਉਣੇ ,,,,,,,,ਹੁਣ ਪ੍ਰਦੇਸ ਚ ਸਿਰਫ ਹੌਕਾ ਭਰਕੇ ਈ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਬੀਤੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ……

ਘੁਸਮਸੀ ਸਵੇਰ …
ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ
ਹੋਰ ਗੂੜ੍ਹੇ