ਤਾਰਾ


ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਘਰ ਬਨਾਏ ਨੂੰ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਸੀ ਪਰ ਮਨ ਅਜੇ ਵੀ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਭੱਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ! ਇਸੇ ਲਈ ਜਦੋਂ ਵੀ ਵੇਹਲ ਮਿਲਦੀ ਪਿੰਡ ਜਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਸਮਾ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ.. ਉਸ ਦਿਨ ਵੀ ਮੈਂ ਘਰ ਵਾਲੇ ਅੱਡੇ ਤੇ ਨਾ ਉਤਰਿਆ ਸਿਧਾ ਪਿੰਡ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ! ਸੋਚਿਆ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ ਆ ਸਾਰੇ ਚੋੰਕੜੀ ਤੇ ਆ ਗਏ ਹੋਣੇ ਨੇ….ਸ਼ਾਮ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਾਰੀ ਵੇਹਲੜ ਜਨਤਾ ਉਥੇ ਆ ਗੱਪਾ ਮਾਰਦੀ ਤੇ ਅਸੀਂ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਬੈਠੇ ਰਹਿੰਦੇ..ਪਰ ਆ ਕੀ ! ਅੱਜ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਜਰ ਨੀ ਆ ਰਿਹਾ ਕਿਥੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ? …ਮੈਂ ਪਤਾ ਕਰਿਆ ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕੀ ਗੋਲੂ ਵੀਰਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਹਿੰਦੇ ਰੋਹਟੀ ਪੁੱਲਾਂ ਤੇ ਐਕਸਿਡੈਂਟ ਹੋ ਗਿਆ ! ਨਾਲ ਗੋਵਿੰਦ ਵੀਰ ਵੀ ਸੀ ..ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਅੰਦਰ ਕੰਬ ਗਿਆ !!..”ਉਹ ਰੱਬਾ ਆ ਕੀ ਕੀਤਾ ?..ਤੂੰ ਯਾਰ ਉਹਨੂੰ ਹੀ ਚੱਕਣਾ ਸੀ ” ਮੈਂ ਕਾਹਲੀ ਕਾਹਲੀ ਸਰਪੰਚਾਂ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਪਤਾ ਲੱਗੀ… ਰੱਬ ਨੂੰ ਮੂੰਹੋਂ ਗਾਲਾਂ ਹੀ ਨਿੱਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸੀ ਸਾਰੇ ਟੱਬਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਸੀ..ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਾਲ ਦੁਹਾਈ . ! ਕਹਿੰਦੇ ਗੋਵਿੰਦ ਵੀਰ ਹਸਪਤਾਲ ਚ ਆ ਤਾਂ ..ਸੁਕਰ ਮਨਾਇਆ ਕੀ ਉਹ ਤਾਂ ਠੀਕ ਆ.. ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਰੁਕਿਆ ਤੇ ਘਰ ਨੂ ਚੱਲਣ ਹੀ ਲੱਗਾ ਸੀ ਖਬਰ ਆਈ ਗੋਵਿੰਦ ਵੀ ਛੱਡ ਤੁਰ ਗਿਆ…..
::
ਪੱਤਝੜੀ ਰਾਤ-
ਮੜ੍ਹੀ ਦੇ ਉਸ ਪਾਰ ਟੁੱਟਿਆ
ਤਾਰੇ ਮਗਰ ਤਾਰਾ